W T-Mobile także agresywna promocje: pakiety 300-900 Mb/s za 35-55 zł miesięcznie. Można przy tym zauważyć politykę podobną do Netii: po 24 mc umowy lojalnościowej cena obu pakietów od razu skacze o 40 zł miesięcznie. Wygląda jakby operator dziś walczył o udział w rynku, aby w przyszłości zrekompensować sobie atrakcyjną ofertę lub przywiązać klienta kolejnym kontraktem „pod groźbą” podwojenia ceny usług. Oferta szerokopasmowa T-Mobile składa się obecnie z dwóch skrajnych co do przepływności pakietów. Pośredni pakiet 600 Mb/s przez dłuższy czas sprzedawany był tylko razem z aktywacją komórkową, ale teraz i w tej ofercie łączonej są tylko przepływności 300 Mb/s i 900 Mb/s.
W Playu lekka przebudowa oferty: niższe ceny przez cały okres umowy, ale bez „6 mc za 10 zł”. W efekcie 6-proc. wzrost cen dostępu stacjonarnego, ale gdyby uwzględnić przecenę z 80 zł na 50 zł pośredniego pakietu dostępu mobilnego z limitem 500 GB, to spadek o 3 proc.
W Asta-NET średnia cena ostro w górę (+34 proc.) z powodu dołączenia dwóch nowych pakietów na XGS-PON w cenie 130 zł i 170 zł. W sumie jednak może istotniejsze jest podniesienie ceny pozostałych pakietów o 5 zł. Tak czy inaczej, Asta-NET to kolejny ISP, który poważnie przyczynił się do wzrostu indeksu cenowego.
W patchworkowej ofercie Voice Netu dostęp optyczny o 2-4 zł taniej. Ceny usług w pozostałych technologiach bez zmian. Podobnie jak stawki o pozostałych operatorów z naszego zestawienia.
Coraz więcej ofert na platformie XGS-PON powoduje, że średnia przepływność dostępu w naszym zestawieniu wynosi 858 Mb/s (wobec 750 Mb/s w poprzednim przeglądzie). Kiedy zaczynaliśmy prace nad indeksem w 2019 r. średnio jeden megabit przepływności w ofercie szerokopasmowej kosztował ponad 4,3 zł. Dziś kosztuje 8 groszy.
Do analizy wybraliśmy stacjonarne usługi szerokopasmowe, które – według nas – obok usług telefonii mobilnej stanowią kluczowy „wskaźnik” na rynku telekomunikacyjnym. Z powodu różnych polityk pakietyzacji usług przez operatorów, selekcjonowaliśmy oferty stand-alone. Analizowaliśmy podstawową ofertę operatorów, tj. bez geograficznego różnicowania cenników (jeżeli to jest możliwe). Do analizy wybraliśmy najbardziej popularne umowy 24-miesięczne bez uwzględnienia opłat instalacyjnych (z powodu różnych polityk operatorów w tym obszarze). Uwzględniamy umowy krótsze jeżeli są bardziej atrakcyjne od kontraktów 2-letnich. Cenniki usług w różnych technologiach sieciowych u tych samych operatorów traktowaliśmy rozdzielnie, jeżeli wyraźnie różniły się między sobą. Łącznie do analiz cenowych posłużyło nam przeszło 60 taryf. Nasza analiza objęła oferty: ASTA-Net, Inei, iNET Mediagroup, Koby, Leona, Multiplaya, Netii, Orange, Playa, Plusa, T-Mobile, Toyi, TPnets, Vectry, Voice Netu i Zicomu. Lokalnych graczy dobieraliśmy tak, aby reprezentowali poszczególne rynki geograficzne w kraju. Usługi w technologii WiFi (arbitralnie) włączyliśmy do indeksów cenowych (bo obrazują strukturę cen), ale nie włączyliśmy do indeksów przepływności (ponieważ nieadekwatnie zaniżałyby te indeksy).
