Telefónica sfinalizowała sprzedaż swojej historycznej siedziby przy Gran Via w Madrycie (jeden z najbardziej charakterystycznych budynków w stolicy Hiszpanii) za kwotę 200 milionów euro, czyli poniżej wcześniejszych oczekiwań na poziomie 250–300 mln euro, co odzwierciedla złożoność aktywów, ograniczenia związane z dziedzictwem kulturowym i wymagane prace renowacyjne. Nabywcą jest General de Galerías Comerciales, kontrolowana przez hiszpańskiego biznesmena Tomása Olivo.
Jak tłumaczy operator transakcja jest częścią planu aktywnego zarządzania i optymalizacji portfela nieruchomości firmy.
Dodaje też, że flagowy sklep Espacio Movistar, wizytówka Telefónica w dziedzinie innowacji i technologii, pozostanie otwarty w budynku przy Gran Vía 28, oferując te same usługi i godziny otwarcia. W „Espacio Fundación Telefónica” będzie nadal prowadzona działalność edukacyjna i wystawiennicza, a także będą się odbywać wydarzenia poświęcone innowacjom, kulturze i technologii.
Budynek ma obecnie powierzchnię około 32 tys. metrów kwadratowych, rozłożoną na 13 piętrach. Budynek Gran Vía 28 został wzniesiony w latach 1926–1929 według projektu architekta Ignacio de Cárdenasa we współpracy z Amerykaninem Louisem S. Weeksem. Mierząc 89 metrów wysokości i wykorzystując metalową konstrukcję – technikę niespotykaną wówczas w Hiszpanii – był najwyższym budynkiem w Madrycie do 1953 roku i jednym z pierwszych drapaczy chmur w Europie. Mieścił pierwszą w mieście automatyczną centralę telefoniczną o pojemności 40 tys. linii, a w październiku 1928 roku odbyła się tu pierwsza rozmowa telefoniczna między Hiszpanią a Ameryką.
Od końca 1929 roku posiadłość służyła jako siedziba hiszpańskiej firmy „Compañía Telefónica Nacional”. W 2008 roku firma przeniosła się do District Telefónica (Distrito Telefónica) w Las Tablas (Madryt) i od tego czasu przy Gran Vía 28 mieści się otwarta w 2012 roku Espacio Fundación Telefónica oraz sklep Espacio Movistar.
Nieruchomość objęta jest najwyższym stopniem ochrony dziedzictwa, co oznacza, że jej oryginalne cechy architektoniczne muszą zostać zachowane. Jej przyszłe przeznaczenie będzie również uzależnione od ograniczeń urbanistycznych, ponieważ nieruchomość jest klasyfikowana jako przeznaczona pod cele infrastrukturalne i kulturalne, a nie komercyjne lub mieszkaniowe.
Transakcja wpisuje się w trend dużego zainteresowania inwestorów nieruchomościami o znaczeniu historycznym w Hiszpanii, nawet tam, gdzie potencjał zmiany jego przeznaczenia jest ograniczony przez wymogi związane z planowaniem i dziedzictwem kulturowym.
