Natomiast w przypadku wykonywania robót budowlanych w odniesieniu do tego samego rodzaju urządzeń technicznych, ale o wysokości większej niż 3 m i nie większej niż 12 m, zgodnie ze znowelizowanym art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. a ustawy Prawo budowlane, nie jest wymagana decyzja o pozwoleniu na budowę, ale jest wymagane zgłoszenie, o którym mowa w art. 30 ustawy.
Jak rzadko kiedy, warto zajrzeć do uzasadnienia nowelizacji, w którym projektodawca w obszerny i wyczerpujący sposób wskazał powody, prawidłowy sposób rozumienia przepisów (historycznie i na przyszłość) oraz swój zasadniczy cel. Co ważne, z racji tego że przepisy w omawianym zakresie nie uległy żadnym zmianom na całym etapie prac parlamentarnych, uzasadnienie rządowego projektu odnosi się „jeden do jednego” do finalnie uchwalonych przepisów. Polecam lekturę całego uzasadnienia w tym zakresie, dostępnego zarówno na stronach RCL jak i Sejmowych. Na potrzeby niniejszego artykułu warto przywołać natomiast najistotniejsze fragmenty, w których jednoznacznie wyjaśniono przyczyny i cel zmiany przepisów:
- (…) Celem projektowanych zmian jest m.in. jednoznaczne przesądzenie, że realizacja stacji bazowych telefonii komórkowej na istniejących obiektach budowlanych (przykładowo dwie najczęściej spotykane w praktyce sytuacje, czyli: realizacja takiej stacji na dachu budynku lub zainstalowanie dodatkowych systemów antenowych na już istniejącej stacji bazowej – czy to wolno stojącej, czy też istniejącej na obiekcie budowlanym) jest możliwa w trybie instalowania urządzeń technicznych na obiektach budowlanych, przewidzianym w art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. a oraz ust. 4 pkt 3 lit. a ustawy – Prawo budowlane.
- (…) dla rozwiązania wątpliwości interpretacyjnych w tym zakresie, wprost posłużono się pojęciem stacji bazowych telefonii komórkowej jako jednego z przykładów urządzenia technicznego, które może być zrealizowane na obiektach budowlanych w trybie, o którym mowa w tych przepisach, a więc w zależności od wysokości na zgłoszenie lub bez zgłoszenia
- (…) wprowadzana zmiana art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. a oraz ust. 4 pkt 3 lit. a ustawy – Prawo budowlane ma charakter doprecyzowujący, a jej celem jest wyeliminowanie ww. pojawiających się w praktyce rozbieżności w rozstrzygnięciach organów administracji oraz orzecznictwie sądów administracyjnych i tym samym jednoznaczne unormowanie reżimu, w jakim powinny być realizowane roboty budowlane dotyczące stacji bazowych w przypadku ich realizowania na istniejących obiektach budowlanych.
Co istotne, w uzasadnieniu jednoznacznie wskazano, że znane z praktyki kwestionowanie dopuszczalności realizacji stacji bazowych na obiektach budowlanych w trybie bez pozwolenia na budowę (jako instalowanie urządzeń) było niezgodne z intencją ustawodawcy. Nowelizowane przepisy nie sanują zatem w żadnym przypadku tej praktyki części organów, a mają właśnie – w wyniku ich doprecyzowania – jednoznacznie potwierdzić możliwość realizacji stacji bazowych na obiektach budowlanych w trybie bez pozwolenia na budowę i tym samym wyeliminować dualizm działania różnych organów administracji i sądów administracyjnych rozstrzygających w tym zakresie.
Pewną zmianą – na pierwszy rzut oka in minus z punktu widzenia operatorów – jest kwestia instalowania na obiektach budowlanych stacji bazowych o wysokości powyżej 12 metrów. Do tej pory bowiem, przepisy Prawa budowlanego dokonywały rozróżnienia na instalacje do 3 metrów wysokości oraz powyżej 3 metrów wysokości, ale bez wskazywania górnego limitu wysokości.
