Sumarycznie, w związku z ciągłością procesu budowy i modernizacji sieci przez operatorów, odnosi się w skali roku do tysięcy pojedynczych procesów inwestycyjnych realizowanych na terenie całego kraju.
Nie sposób tu również pominąć zobowiązań inwestycyjnych nakładanych przez Prezesa UKE na operatorów przy okazji kolejnych aukcji częstotliwości (ostatnio z zakresu 700/800 MHz, wcześniej z zakresu 3,6 GHz). Dotyczą one realizacji określonego wolumenu ilościowego infrastruktury, a także zapewnienia odpowiedniego zasięgu oraz jakości usług telekomunikacyjnych. Zobowiązania te w praktyce oznaczają konieczność realizacji nowych stacji bazowych i modernizacji tych istniejących, a zatem podlegają reżimowi odpowiedniego trybu w świetle przepisów Prawa budowlanego.
Wprowadzona nowelizacją z 4 grudnia 2025 r. modyfikacja przepisów to, kolokwialnie rzecz ujmując, „zmiana – nie-zmiana”. Jak bowiem już sygnalizowałem wcześniej obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa budowlanego (w kształcie nadanym nowelizacjami z 2010 r. i 2019 r.) wydawały się jasno i jednoznacznie przesądzać odpowiednią kwalifikację stacji bazowych na obiektach budowlanych właśnie jako „instalowanie urządzeń na obiektach budowlanych”, a więc bez konieczności uzyskiwania pozwolenia na budowę. Wystarczy tylko wspomnieć, że przepisy art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. a oraz art. 29 ust. 4 pkt 3 lit. a ustawy Prawo budowlane (a wcześniej art. 29 ust. 2 pkt 15 ustawy Prawo budowlane) wprost posługiwały się takimi pojęciami jak „antenowa konstrukcja wsporcza” czy „instalacja radiokomunikacyjna”, a więc elementami właśnie stacji bazowej telefonii komórkowej.
Z uwagi jednak na opisaną wcześniej dwoistość podejścia organów administracji i sądów administracyjnych do kwalifikacji realizacji stacji bazowych na obiektach budowlanych, wprowadzona ostatnio zmiana przepisów ma niezwykle doniosłe znaczenia – w sposób jednoznaczny przesądza bowiem, które podejście jest prawidłowe.
Jakie zmiany przyniosła zatem nowelizacja przepisów prawa budowlanego z 4 grudnia 2025 r.? W przepisach odnoszących się do instalowania urządzeń technicznych na obiektach budowlanych po raz pierwszy wprost – w treści ustawy – posłużono się pojęciem „stacji bazowej telefonii komórkowej” jako przykładu urządzenia technicznego (tu również nastąpiło doprecyzowanie – wskazujące właśnie na urządzenie „techniczne”), które może być instalowane na obiektach budowlanych w trybie bez pozwolenia na budowę. Zgodnie zatem ze zmienionym nowelizacją przepisem art. 29 ust. 4 pkt 3 lit a) Prawa budowlanego:
Nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, wykonywanie robót budowlanych polegających na: (…) 3) instalowaniu: a) na obiektach budowlanych stanowiących całość techniczno-użytkową albo niestanowiących takiej całości urządzeń technicznych lub ich elementów, w tym instalacji radiokomunikacyjnych, przez które należy rozumieć niestanowiące budowli urządzenia techniczne, takie jak stacje bazowe telefonii komórkowej, stacje telewizyjne, stacje radiofoniczne, urządzenia łączności radiowej, radionawigacyjnej i radiolokacyjnej, w których skład wchodzą urządzenia radiowe, zasilające i inny osprzęt oraz antenowa konstrukcja wsporcza, o wysokości nie większej niż 3 m.
