Zagrały surmy bojowe. Zanosi się na deregulacyjną wojenkę, jakiej dawno już nie mieliśmy. Nie żeby miały wrócić złote lata 2007-2008, ale widać jakiś blady ich refleks. Projekt deregulacji 76 lokalnych rynków szerokopasmowych budzi dawno nie widziane emocje. Jak zawsze chodzi o pieniądze, i jak zawsze stawiam pytanie, gdzie jest dobro całego rynku?
Nie mam zdania na temat domniemanej zmowy Marka F. z kelnerską mafią. Mam wątpliwości, co do intencji realizowanego przez Hawe projektu światłowodowego. Mimo to z przerażeniem czekam, że ten projekt pójdzie do piachu w związku z afera podsłuchową. Bo gdyby się udało - jakie nie były cele ojców-fundatorów - powstałaby zupełnia nowa jakość na polskim rynku telekomunikacyjnym. A mnie zawsze cieszy nowa jakość na polskim rynku telekomunikacyjnym.
Miau, ale czy chciau? Małopolska Sieć Szerokopasmowa, to taki projekt, z którego na kilometr wrzeszczy, że coś z nim nie tak, ale z którym oficjalnie wszystko jest w porządku. I nikt bez uprawnień śledczych nie stwierdzi, że jest inaczej.
Choć w ostatnich latach napływ anglicyzmów do polityki marketingowej - tej wysokiej, i tej przaśnej - trochę wyhamował, to "pożyczki" wciąż są na porządku dziennym. W poprzednim tygodniu swoją cegiełkę dołożyli dwaj (a właściwie trzej) operatorzy telekomunikacyni, zachwalając nowe usługi LTE.
Proponuję, żeby Prezes UKE dał sobie spokój z publikacją dokumentacji aukcyjnej na częstotliwości 800/2600 MHz. Lepiej zamknąć na tydzień w jakimś przyjemnym miejscu prezesów i właścicieli wszystkich czterech spółek i nie wypuszczać, póki sami nie opracują tego dokumentu. Nie tylko dlatego, że mają praktyczniejsze podejście do sprawy. Także dlatego, że strona publiczna chyba już sama nie wie czego chce. LTE pod strzechami? Pieniędzy do budżetu? Świętego spokoju?
Branża telekomunikacyjna straszy Googlem, ale ten Google, to pikuś w porównaniu z nadawcami kanałów TV. Google jest daleko, oni blisko. Google nie chce pieniędzy, oni chcą. Z Googlem mało kogo łączy jakaś relacja biznesowa, z nadawcami TV - już niemal wszystkich. Oferta Google’a nie jest immanentnym elementem biznesu, kanały TV są. Telewizja, to ważny kawałek biznesu, więc emocje między partnerami silne. Jak w małżeństwie - od miłości do nienawiści jeden krok.
Jeden z prominentnych przedstawicieli polskiej branży telekomunikacyjnej stosuje powiedzonko, że prawdziwy telekomunikator, jak bóbr w drewno, "wgryza" w ziemię i układa infrastrukturę. To powiedzonko, jak ulał pasuje do małych ISP, dla których - moim zdaniem - abonenci i abonament, to przede wszystkim źródło środków finansowych do budowy sieci.
Polscy rolnicy mają w nosie internet? Z tłumaczenia Ministerstwa Rolnictwa, które obcięło 50 mln euro funduszy na budowę sieci na wsiach wynikałoby, że tak. Z drugiej strony w ubiegłym roku opublikowano badania, z których wynikało, że w 2012 r. 82 proc. rolników deklarowało korzystanie z sieci. Trudno byłoby znaleźć w Polsce inną grupę społeczną, w której tak silnie przyrastałoby zainteresowanie tym medium. Dowodem rozkwit portali rolniczych i forów, na których rolnicy aktywnie wymieniają się praktycznymi informacjami. Ministerstwo Rolnictwa wie lepiej, czego potrzeba na wsi
Po wczorajszym wyroku NSA nasz regulator ma twardy orzech do rozłupania. Taką nową Sferię, tylko że do sześcianu, bo jeszcze z kompletem niekorzystnych wyroków sądowych, wybudowaną siecią i kilkomaset (czy ile tam…) tysiącami abonentów. Czeka nas weryfikacja tezy, że furda procesy częstotliwościowe, byleby szybko chapnąć rezerwację, wybudować sieć i zapchać ją abonenckim ruchem. “Bo abonentów nie ruszy żaden sąd…”. Zobaczymy, czy nie ruszy. Swoją drogą niepewność dysponowania częstotliwościami w Polsce jest zatrważająca i wartoby coś z tym zrobić.
Wielka Majówka należy do chwil, kiedy zaczynam lepiej rozumieć problem pokrycia kraju siecią dostępową. Problem dla mnie staje się wtedy mniej wirtualny, a bardziej realny. Jak wiadomo nic tak nie boli jak własne cztery litery, więc w takich chwilach staje się gorącym rzecznikiem cywilizacyjnej misji szerokopasmowego dostępu. Siedząc przy biurku w Warszawie jestem dużo bardziej sceptyczny.
Jakie cele mogą stawiać akcjonariusze menedżerowi, który przez trzy lata organizował dużą grupę telekomunikacyjną przed odsprzedażą? Że będzie walczył o korzystne regulacje? Układał plan narodowej sieci szerokopasmowej? Knuł spektakularne plany marketingowe? Ślęczał nad ofertą? Myślę, że tak jak rezygnacja Mirosława Godlewskiego, tak wybór Adama Sawickiego oznacza dla Netii nie zmianę warty, ale zmianę planów
Już od pewnego czasu wiadomo, że w Programie Operacyjnym Polska Cyfrowa na budowę infrastruktury szerokopasmowej przeznaczone będzie 4,5 mld zł. Ministerstwa odpowiedzialne za rozdzielane tych środków zapowiadają, że jeszcze w tym roku ruszą pierwsze konkursy na dofinansowanie budowy sieci, choć szczegóły, na jakich to się będzie odbywać zasadach, dopiero są wypracowywane. Niemniej wielu już dzisiaj twierdzi, że wie, jak to zrobić najlepiej.
Krytykowanie rozporządzenia o udogodnieniach w obsłudze niepełnosprawnych klientów, to ryzykowna sprawa. Wiem to. Przy całym współczuciu dla ludzkich nieszczęść i niezawinionych ograniczeń nie uważam, by ustawą lub rozporządzeniem dało się wyrównać wszystkie ciosy, jakie niesie nam życie. Oczywiście. Łatwo zdobyć punkty za szlachetne deklaracje, ale już trudniej wdrożyć je własnymi rękami w życie, czy dopilnować by realnie działały. A twierdzenie, że to wszystko dla rozwoju biznesu, który ma ponieść nowe ciężary jest już grubą hipokryzją.
Komisarz Kroes cieszy się, że Europarlament poparł projekt rozporządzenia o jednolitym rynku w zakresie zniesienia opłat romaingowych. Bidulka mus i robić dobrą minę do złej gry, choć z jej ambitnych planów o ujednoliceniu rynku telekomunikacyjnego w Europie zostały strzępki. Rada Europy, a potem komisje parlamentarne nie zgodziły się na rewolucję. Chociaż zawsze krytycznie wyrażałem się o tym projekcie (bo mam alergię na punkcie brukselskiej tyranii), to jednak wcale się tak bardzo nie cieszę. Być może odrzucamy trudne do zaakceptowania, ale konieczne zmiany. I zamykamy oczy na fakt, że świat się zmienia
Milmex jest przykładem przedsięwzięcia, w którym chęć sprzedaży całego biznesu przeważa nad operacyjną logiką. Choć inwestorzy nie są zbyt mądrzy i bardzo chcą zarobić, to jednak w pewnym momencie widzą, że kupili dychawiczną szkapę, która za nic nie chce się stać śmigłym angloarabem. Oszukali się już na niejednym przedsiębiorcy, który sprzedał im piękną bajkę, by upuścić im trochę złotówek. W pewnym momencie trudno już trzymać oczy “szeroko zamknięte”. Niektórzy wstawiają kit zręcznie, inni trochę mniej. Milmex jest tym drugim przykładem. Cała historia mówi przy tym wiele o efektywności budowania sieci na unijnych dotacjach.
Dwadzieścia dni na projekt inwestycyjny w branży telekomunikacyjnej? Tak to sobie wyobraża Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości anonsując nowy konkurs na budowę sieci w Polsce Wschodni...
Z uwagą, choć i lekkim rozbawieniem przestudiowałem wymianę myśli panów Solorza i Wituckiego zaszłą w tym tygodniu na łamach mojej kochanej Rzeczpospolitej. Same teksty, to zapewne mieszank...
Pomorek, jaki padł w ciągu kilku ostatnich miesięcy, na prezesów największych stacjonarnych telekomów nie może być czystym zbiegiem okoliczności. Daje do myślenia. Ewidentnie coś się zmieni...
Kolejny operator komórkowy wchodzi na pakietowe podwórko kablówek. Choć to dopiero początki, mozolna nauka, to UPC, Multimedia, czy Vectra mają czego się bać - "komórkow...
Obiecałem sobie nie przesadzać z aukcją 800/2600 MHz i na łamach redakcyjnych, i w komentarzach. W końcu na tym polski rynek telekomunikacyjny się nie kończy. Niemniej zeszłotygodniowa wpad...
