Boje o dostęp do informacji publicznej w związku z nieśmiertelną aferą LTE800 dały mi nową, a smutną wiedzę, że urzędnicy Komisji Europejskiej mają taki sam stosunek do postulatu przejrzystości działań przed organami publicznymi, jak ci nasi tutaj.
Główny cel wprowadzenia rejestracji kart pre-paid, jakim miało być utrudnienie działania terrorystom, przynajmniej na razie, spalił na panewce. Trudno też ocenić, czy z wielkiego zamieszania i marketingowej wojny operatorów, związanej z rejestracją, ktoś wychodzi wyraźnie wygrany lub stratny.
Czekaliśmy, czekaliśmy i wreszcie doczekaliśmy się. Chińczycy przyszli i stają się właścicielami telekomów działających w Europie Środkowej i Wschodniej.
T-Mobile nie chce się pogodzić z karą 15 mln zł od UOKiK za uszczęśliwianie klientów na siłę dodatkowymi usługami bez ich „wyraźnej zgody”. Przez lata jednak sam na tym zarabiał nie zważając, że często było to mało etyczne. Dziś płaci rachunek. Nie tylko w postaci kary finansowej, al poprzez utratę wiarygodności. I po co to komu? Czy pieniądze z VAS wyrównają utratę klientów?
Jako wydawca i redaktor prowadzący TELKO.in jestem zachwycony, że tak profesjonalna dyskusja, jak ta o warunkach technicznych 2. konkursu POPC, toczy się na łamach mojego serwisu. Jednak jako komentator spłycę i strywializuję sprawę: warunki zostały tak ustalone, aby dopuścić do udziału w konkursie technologie radiowe i operatorów komórkowych. Koniec, kropka. A teraz pytanie: czy to źle?
Dysonans między subiektywnymi odczuciami użytkowników usług mobilnych i szerokopasmowych, a tym jak ich jakość przedstawiają operatorzy znany jest od dawna. Pozostaje pytanie, czy w nadchodzącym roku UKE sprosta wyzwaniu i udostępni wreszcie certyfikowane narzędzia, które pozwoliłoby sprawdzić wiarygodność operatorów?
Ostatni rozdział obowiązków w zarządzie Orange i przypadkowa lektura własnego archiwum pocztowego, a przy okazji świąteczna atmosfera skłoniła mnie do napisania kilku ciepłych zdań o jednym ze znanych mi od lat telko-menedżerze, jak również do zadumania się nad zmianami na rynku szerokopasmowym w ciągu ostatnich 10 lat.
Spółki z grupy Hawe przechodzą ponoć sanację. Nie widać jednak, żeby ich sytuacja, albo perspektywy były lepsze, czy choćby bardziej klarowne, niż rok temu. Dlatego propozycja wierzycieli, by sprzedać Hawe Telekom w całości jest jak najbardziej na miejscu.
Obym był złym prorokiem, ale wygląda na to, że rozwiązał się worek i wypadają z niego różne brudki związane z budową dotowanej infrastruktury. Już nie tylko w ramach wzajemnych oskarżeń i autoekspiacji w branży. Również w ramach służbowych czynności smutnych panów i panów w togach z czerwonym żabotem.
„Kupą mości Panowie!” – nawołują pomysłodawcy projektu Mali i Średni Operatorzy Telekomunikacyjni. To kolejny pomysł na wzmocnienie pozycji rynkowej ponad dwóch tysięcy ISP. Dziś wielu z nich czuje się rozczarowana kształtem konkursów 1.1 POPC. Nowa inicjatywa trafia więc na dobry grunt. Problem w tym, że sienkiewiczowski cytat, kojarzy się z działaniami mocno ad hoc. Choć budzi na krótką metę entuzjazm, to trwałe sukcesy wymagają raczej żmudnych i długotrwałych działań. Nie wszyscy zaś ISP grzeszą cierpliwością.
– Jakby nam dali lepsze stawki roamingowe, to w życiu byśmy nie startowali po 900 MHz i nie budowali większego zasięg sieci – mówili mi kiedyś koledzy z Playa. Tę uwagę poddaję pod rozwagę (rym!) wszystkim, którzy planuję sprzedawanie/kupowanie hurtu w sieciach dostępowych. I zastanawiają się nad stabilnością takiej współpracy.
Podczas konferencji podsumowującej rok rządów gabinetu Beaty Szydło, minister cyfryzacji mówiła o sukcesach głównie na polu e-administracji. O dokonaniach na polu telekomunikacji było niewiele. Czy to znaczy, że resort go zaniedbuje, czy że nie ma się czym specjalnie pochwalić? Zastanówmy się nad tym.
Wzruszyła mnie troska ORSS o losy lubelskiej sieci szerokopasmowej. Tyle, że ta spółka jest ostatnią, którą zarząd województwa mógłby uznać za opatrznościowego zbawcę popadającego w kłopoty przedsięwzięcia. Coś jakby Kuba Rozpruwacz zadeklarował, że troskliwie przypilnuje czyichś dzieci.
Nie może dziwić, że konfrontacyjna i agresywna reklama Orange „Zmień kablówkę na światłowód Orange” mocno zdenerwowała konkurentów. Czy jest jednak nieetyczna i niedozwolona, bo stosuje element porównawczy, zachęcający do rezygnacji z usług sieci kablowych na rzecz konkretnego operatora, jak uważa PIKE?
Netia się chlubi, że projekt regionalizacji sprzedaży jest unikalny w skali światowej. To oznacza, że czeka ją wielki sukces, albo całkowita klapa. W świecie outsourcingu procesów nie będzie łatwo, bo tu rządzi efektywność finansowa. A Local Netia potrzebuje zaufania partnerów i wzajemnego zrozumienie interesów. Prawdziwego, a nie deklaratywnego.
Jeżeli nowy Prezes UKE postanowił dać przykład swojej stanowczości i zdecydowania w związku ze stanem bazy SIIS, to kiepsko wybrał. Zanim zacząć straszyć karami, warto najpierw zrobić audyt na własnym podwórko i sprawdzić, czy się niczego nie ma na sumieniu. Jak również zastanowić się, komu najbardziej powinno zależeć na kompletności danych.
Po kilku latach mało liberalnej, ale skutecznej i dobrej dla klientów, polityki regulowania stawek roamingowych Komisja Europejska zbliża się do przepaści. Ortodoksyjna realizacja planu zrównania stawek roamingowych z krajowymi oznacza, albo poważny uszczerbek dla operatorów w krajach Europy Centralnej i Wschodniej, albo armagedon dla Europy Zachodniej.
Komisja Europejska inicjatywą WiFi4EU będzie zachęcać lokalne społeczności do uruchomiania publicznych punktów dostępu od internetu. Tymczasem w ostatnich latach praktyka regulacyjna w Polsce raczej zniechęcała, niż zachęcała do takich inicjatyw. Być może zapał wskrzesi wyasygnowane na ten cel 120 mln euro.
Dobrze, że Komisja Europejska dostrzegła skandaliczne wypadki, jakie rozegrały się w związku z rozdysponowaniem pasma 800 MHz w Polsce. Szkoda tylko – i to szkoda wielka – że stało się to tak późno. Z praktycznego punktu widzenia podjęte działania, to tylko mącenie wody, która zdążyła się ustać, gdzie muł opadł już na dno i zrobiło się przejrzyściej.
Inwentaryzacja infrastruktury telekomunikacyjnej, to żmudny proces. Problemy z tym związane są znane od lat. Czy to jednak tłumaczy sytuacje, jak w konkursie 1.1 POPC z dwoma obszarami na Podkarpaciu, gdzie CPPC nie może rozstrzygnąć konkursu, bo prawdopodobnie istnieje już tam infrastruktura telekomunikacyjna o parametrach NGA, której nie było na mapach?
