W samym pomyśle nie byłoby nic szczególnego, bo operator wpadł na to już dawno. Ostatnie ruchy związane z organizacją całej grupy wskazują, że znowu coś się zaczęło dziać. Przynajmniej intencjonalnie. Albo przynajmniej pozornie.
Statystyki pokazują, że samorządowe programy walki z wykluczeniem cyfrowym, czy cyfrowi latarnicy okazali się średnio skuteczni we wprowadzaniu seniorów do globalnej sieci. Może jednak ci ostatni wcale nie marzą o korzystaniu z dobrodziejstw internetu, jak to się wydaje cyfrowym edukatorom? Czy trzeba ich na siłę wtłaczać w świat wirtualny?
Odkąd pamiętam menedżerowie operatorów mobilnych przekonywali, że cenowa walka nie ma sensu. Tylko Play przez jakiś czas miał inną narrację, ale dzisiaj włącza się w ten zgodny chór. Wszystko jednak wskazuje, że cen usług mobilnych podnosić się nie da, i że będą powolutku zjeżdżały dalej w dół. Póki to będzie możliwe.
O poważnej awarii w OVH, która spowodowała niedostępność wielu popularnych stron internetowych pisały nawet Przegląd Sportowy i serwis party.pl. Niestety menadżerowie firmy w Polsce schowali głowę w piasek i trudno było znaleźć ich wyjaśnienia, które byli winni klientom swych klientów. Słabo jak na firmę mającą globalne ambicje.
Furda efektywność działania administracji publicznej, gdyby to miało urazić ambicje któregokolwiek z ministrów. Dlatego całkiem skąd inąd potrzebny system monitorowania cyberzagrożeń w sieci będzie miał trzy ośrodki nadzoru.
Lokalnym, rzemieślniczym browarom udało się przekonać klientów, że biją jakością dominujące na rynku piwa zagranicznych koncernów. Czy podobną drogą na ryku telekomunikacyjnym mogą pójść ISP? Na pewno niektóre pomysły z rynku browarniczego, mogłyby stanowić dla nich inspirację.
5G to dzisiaj przedmiot analiz, powerpointowych prezentacji i testów technicznych. Za parę lat stanie się jednak rzeczywistością, która zmniejszy technologiczną przewagę stacjonarnych sieci nad mobilnymi. Każdy operator powinien jak najlepiej wykorzystać ten czas.
Prezes UKE nie powinien straszyć, ale operatorzy sieci kablowych nie powinni panikować na zapowiedź analizy rynku i ewentualność nałożenia na nich pewnych obowiązków. Regulacyjnej rzezi a la 2006-2010 nie będzie, ale są obszary rynku, w których można by ograniczyć wygodnictwo i egoizm operatorów. Bynajmniej nie tylko kablowych.
Od kilkunastu lat chyba w każdym rządzie pojawiał się amator koncepcji Krajowego Operatora Telekomunikacyjnego, wedle którego przynajmniej warto ją rozważyć. Zawsze też było sporo chętnych, by w taką inicjatywę się włączyć i ją popierać. Wiadomo – duży projekt z niemałym budżetem, można więc „godnie” pozarządzać.
Klienci cieszą się z roam-like-at-home, jak dzieci. Operatorzy trochę mniej się cieszą. Fascynujące będą gierki w trójkącie: politycy – regulatorzy – MNO przed kolejnymi wakacjami. Zwłaszcza, że publiczny roamingowej sprawy jest prosty, jak konstrukcja cepa, podczas gdy rzeczywistość jest złożona, jak... świeże pranie.
Według raportu EY, w ostatnim półroczu w sektorze telekomunikacyjnym w Polsce był raczej zastój na rynku akwizycji i przejęć. To się może niebawem zmienić. Szczególnie w przypadku sieci kablowych. Przejęcie poznańskiego Echostara przez Vectrę jest tego zwiastunem. Wiele dzieje się także poza granicami kraju.
Pieniędzy na trzeci konkurs POPC i budowę sieci może być więcej. Wróbelki ćwierkają, że duuużo więcej. Pytanie, czy rynek będzie potrafił je skonsumować? A jeżeli tak, to czy nie dostanie niestrawności?
Po ogłoszeniu strategii przez Orange strachu w oczach największych konkurentów nie widać. Wyznaczone przez operatora zasiedziałego cele wcale nie wydają się bardzo ambitne. Najtrudniejsze będzie zdobycie pozycji ulubionego i najbardziej cenionego operatora warszawiaków, rzeszowian, poznaniaków, olsztynian... krakowiaków i górali.
Skuteczność administracji publicznej, czy wolny rynek i współpraca z przedsiębiorcami? Jedno z drugim nie zawsze idzie w parze, bo przedsiębiorcy myślą o zysku a politycy (powinni myśleć) o społecznych korzyściach. Mnie jednak nauczono, że państwo powinno limitować swoją aktywność. Dlatego z niepokojem patrzę, jak rośnie i puchnie NASK.
Dziś trudno wyrokować co dalej z Hawe, które nie ma pieniędzy nawet na to, by upaść. Można jednak stwierdzić, że obecnie jest to firma, która zdecydowanie większe sukcesy osiąga na salach sądowych, niż w działalności biznesowej.
Nie z powodu treści werdyktów, ale jak wiele czasu zajmuje rozstrzygnięcie. Przez ten czas materia sporu idzie w niepamięć, sytuacja dokształca się do istniejących warunków. Po czym po wielu latach przychodzi werdykt, który wywraca status quo! Ku utrapieniu większości. Gdzie tu sens?
Informacja o unieważnieniu przez UKE po 10 latach przetargu na częstotliwości 1800 MHz wykorzystywane do świadczenia usług LTE nie odbiła się specjalne szerokim echem w mediach, zainteresowując kilka tytułów branżowych. To symptomatyczne. Opieszałość i niewydajność polskiego systemu prawnego przyjmowana jest u nas jako norma. Nikt też niespecjalnie chyba wierzy, że pokrzywdzony błędami prawnymi administracji przedsiębiorca, w tym przypadku T-Mobile, coś może ugrać.
Resort cyfryzacji nauczony trudnym doświadczeniami z lat poprzednich podszedł do sprawy pragmatycznie i postanowił sobie zaoszczędzić pracy z weryfikacją mapy białych plam NGA. Przeprowadzi więc w tej sprawie konsultacje społeczne bez udziału społeczeństwa, bo przecież i tak w centrali UKE wiedzą najlepiej, do jakiej obory nie dociera szybki internet.
Play był zawsze bardzo pragmatyczny, twierdząc że skala jego inwestycji infrastrukturalnych będzie funkcją stawek w ofercie roamingu krajowego, jaką ma u konkurentów. Ciekawe, czy porozumienie z Orange zmniejszy jego determinację do rozbudowy własnej sieci?
Pomysł, by dziś operator komórkowy umacniał pozycję w segmencie konsumenckim stawiając na usługę FMS (ang. fixed mobile substitution) polegającą na zastępowaniu internetu stacjonarnego mobilnym, jest grubo spóźniony. Jeśli T-Mobile w Polsce chce stanąć w szranki z Orange, czy grupą Cyfrowego Polsatu, musi odkupić od Netii część B2C.
