Co się nagle takiego stało, że Orange i Plintron z Singapuru uwierzyły, że mogą rozruszać rynek wirtualnych operatorów komórkowych? Czy doczekamy się w końcu w Polsce przekonywującego „success story” w segmencie MVNO?
Raport NIK na temat realizacji POPC w województwie lubelskim wywołał w branży sporo heheszków… „Prezes Banaś nie kuma, co to są SPV i co to jest FIBEE… buaaaaahahahahaha…” A ja bym mimo wszystko potraktował raport poważnie – jako głos spoza naszej własnej bańki zawodowej.
Opóźnienie w zatwierdzeniu KPO Polski przez Brukselę ma jedną zaletę. Urzędnicy nie mają wyjścia i muszą uprościć procedury w projektach na budowę sieci, aby udało się je rozliczyć i zrealizować w wymaganym terminie, tj. do połowy 2026 r.
Dosprzedaż usług do bazy klientów oraz redukcja zbędnych kosztów – to dwa podstawowe zadania dla zarządu Playa, od którego właściciele z Paryża z pewnością oczekują jak najszybszych korzyści z zakupu, który kosztował – bagatela – ponad 7 mld zł.
Czy internet jest w Polsce tani? Ponoć tak. A czy gdy wokół szaleje inflacja, może być jeszcze tańszy? Orange wprowadzając markę nju światłowód pokazuje, że tak. Wielu się jednak spodziewa, że jeszcze więcej w tej kwestii do powiedzenia będą miały UPC i Play.
Na własne nieszczęście resort sam przypomniał, że zgodnie z obowiązującym aktem prawnym częstotliwości z zakresu 3400-3800 MHz powinny zostać przydzielone do 27 sierpnia 2021 r. Powtórzę: zgodnie z obowiązującym aktem prawnym, którego nikomu nie chciało się nawet znowelizować. Gnijemy.
Kiedy 17 lat temu eBay wchodził do Polski, chyba nikt nie przypuszczał, że tak schrzani sprawę. Za jego operacje na naszym rynku odpowiadał wówczas Przemysław Pluta, który teraz ma zapewnić w Polsce sukces amerykańskiemu gigantowi streamingowemu Disney+ w twardej batalii z Netfliksem. Czy jest on na tyle przebiegły, by wygrać wojnę o polski rynek?
Preferencja dla dużych operatorów w POPC wynikła głównie z napiętego harmonogramu realizacji programu. Jeżeli w bieżącej perspektywie sytuacja się powtórzy, to mali operatorzy mogą podziękować ministrowi Ziobrze.
Paradoksem będzie, jeśli oprogramowanie Kaspersky'iego wciąż będzie hulać w systemach informatycznych polskich urzędów i państwowych firm, a operatorzy będą mieli zakaz kupowania sprzętu 5G u Huawei.
Nie za bardzo rozumiem, po co może być do publicznych zastosowań pojemnościowe pasmo, które gwarantuje wielkie przepływności i równie wielkie koszty inwestycyjne. Publiczna sieć potrzebuje chyba raczej zasięgu w głuszy, niż streamowania YouTube’a bez lagów.
Prace nad KSC trwają już od około dwóch lat, ale chyba po raz pierwszy w publicznej dyskusji pojawiły się argumenty, że proponowane zapisy mogą uderzyć w interesy lokalnych ISP. Pytanie, na ile środowisko ISP jest w tym lobbingu rozgrywającym, a na ile jest rozgrywane? – po prostu wykorzystywane przez „grubsze ryby” jako kolejny argument do wskazania niedoskonałości proponowanych zapisów nowelizowanej ustawy.
Tak sobie pomyślałem: czy nie można by było w ramach wsparcia włączyć Ukrainy do obszaru euroroamingu? Uczestnictwo w NATO jest kością niezgody, UE też się nie kwapi do szybkiego przyjęcia naszych udręczonych sąsiadów… To może takim symbolicznym gestem moglibyśmy chociaż pomachać Ukrainie w drzwiach zachodniej cywilizacji?
Usprawiedliwić można wszystko, czego przykładem było wystąpienie ministra Andruszkiewicza przed sejmową Komisją Cyfryzacji, Innowacyjności i Nowoczesnych Technologii w sprawie rozliczenia Funduszu Szerokopasmowego za 2021 r. Dlaczego ani złotówki nie przeznaczono na cel statutowy? Posłowie nie byli zbytnio dociekliwi, bo żadne pytanie do przeczytanego sprawozdania nie padło. A powinno było paść.
Historia dzieje się na naszych oczach. Nie wykluczone, że trzeba zacząć myśleć nad zakopaniem całej infrastruktury telekomunikacyjnej w ziemi. Oraz gdzie kupujemy sprzęt i czy to na pewno stabilne źródło dostaw. Obym był czarnowidzem…
Rosja raczej jeszcze nie chce być odcięta od globalnego internetu, ale ostatecznie może nie mieć wyjścia. Jak pokazuje historia, eksperymenty z gospodarką autarkiczną są zwykle bardziej koniecznością niż optymalnym rozwiązaniem.
Wojna wciąż trwa i wciąż dominuje (moje) myśli. Trudno się skoncentrować na czymkolwiek innym, kiedy rosyjskie rakiety spadają na dzielnice mieszkaniowe ukraińskich miast, a rosyjscy generałowie– przepraszam, ale dziś nie mogę inaczej – p……. w państwowych mediach o radosnym entuzjazmie Ukraińców.
„Uderz skutecznie w sieć internetową swojego wroga, a kraj zostanie sparaliżowany i zdezorganizowany. Banki, transport i logistyka, systemy zaopatrzenia i nawigacja przestaną działać”. Na razie na Ukrainie taki scenariusz nie został zrealizowany, choć pewne problemy z siecią już są. Czy Rosja chce przejąć kontrolę nad internetem na Ukrainie? Wcześniejsze cyberataki na ukraińskie instytucje to potwierdzają. Może nie będzie to jednak wcale takie łatwe, a przeszkadza między innymi to, że na Ukrainie, jak w Polsce, działa wielu lokalnych ISP.
Właściciel Vectry chce wypuścić z sieci jeszcze trochę gotówki. Albo ma poważne plany inwestycyjne. I dla niego, i dla spółki lepiej jeżeli to drugie.
Nexerze i Fiberhostowi, firmom z ambicjami, które zawiązały unię hurtowych dostawców internetu światłowodowego, bardziej niż fundacja potrzebny jest sukces ich detalicznych partnerów. Dziś takich przykładów ze świecą szukać.
Miniony tydzień przyniósł kolejne informacje o transakcjach infrastrukturalnych. Czy to przejaw nieustającej mody, czy pospiesznego dopinania transakcji w oczekiwaniu na koniec wybornej koniunktury?
