Ludziska się skrzyknęli i dogadali z operatorem w sprawie budowy światłowodów we wiosce. Ciekawe czy to incydent, czy jaskółka jakiegoś trendu na rynku? Tak czy inaczej jest popyt na nowoczesną infrastrukturę, choć może nie zawsze tam, gdzie ją wybudowano, i tak szybko, jakby chcieli inwestorzy.
Cztery lata temu T-Mobile Polska ogłosił strategię, w której usługa FTTH stała się kluczowym elementem na rynku konsumenckim. Początki nie były łatwe, ale opublikowane wczoraj wyniki pokazują, że operator coraz lepiej sobie radzi w tym segmencie.
Mądry Polak po szkodzie, czasem nie dlatego, że w porę nie pomyślał, tylko że nie było o czym myśleć. Publiczne środki na budowę sieci telekomunikacyjnych przez wiele lat były w Polsce nieznanym wcześniej, ale łakomym kąskiem. Nic dziwnego, że niektórym poszły na zdrowie, a niektórzy wciąż jeszcze dostają torsji.
Według niektórych prognoz, pod względem wielkości rynku już za kilka lat prywatne sieci LTE i 5G będą tworzyć niemal równoległy ekosystem do infrastruktury publicznych operatorów telefonii komórkowej. W Polsce ten obszar chce zdominować Orange.
Na wszelkich branżowych dyskusjach bardzo silnie ciąży walka o doraźne interesy, więc trudno się dziwić, że w dłuższej perspektywie w narracjach stron brak spójności. Coś czarnego pięć lat później może okazać się białe. Rozumiem logikę tego zjawiska, ale widzę też strategicznie negatywny efekt.
Z punktu widzenia środowiska ISP szkoda, że inicjatywa Stowarzyszenia e-Południe, by powołać spółkę celową do realizacji projektów budowy sieci w białych plamach pojawia się tak późno. Krótki czas na złożenie wniosków konkursowych utrudni powielenie tego przedsięwzięcia w innych regionach poza Śląskiem. A i tam nie ma z automatu gwarancji na sukces.
M2M jest dla Internetu Rzeczy jak homo erectus dla człowieka rozumnego – prymitywnym przodkiem. Od czegoś jednak trzeba zacząć, a dane rynkowe pokazują, że „SIMogeneza” postępuje.
Sprawa protestu górali z zakopiańskich Krzeptówek przeciwko masztowi, który zamierzał postawić T-Mobile odbiła się w mediach szerokim echem. Trudno nie odnieść wrażenia, że najbardziej zaskoczyło to samego operatora. Zaniechania, które poczynił szybko przechyliły lokalne sympatie na stronę protestujących.
Podobnie jak Prezes UKE wierzę, że wyniki aukcji 5G nie zostaną podważone na skutek sądowych odwołań. To jednak, że dokumentacja aukcyjna musiała zawrzeć coś w rodzaju klauzuli salwatoryjnej stanowi jawny chichot z procesu stanowienia prawa w Polsce i z rządowego niedowładu.
Kucharka miała brudną kieckę, więc zupa na pewno jej nie wyszła. Tak postrzegam wycinek dyskusji dotyczącej przetargu na obsługę prawną aukcji pasma C.
Play połknął jeden z najatrakcyjniejszych kąsków na rynku ISP. Niewykluczone, że miał z tym na skróty, co wcale nie umniejsza sukcesu i potwierdza wielkie ambicje.
Wygląda na to, że Huawei zyskał dość niespodziewanie nowego sojusznika w walce, aby nie być wykluczonym z lukratywnych kontraktów 5G w naszym kraju. Zarząd Exatela próbuje trochę bagatelizować sprawę, argumentując m.in., że nikt jeszcze oficjalnie nie nakazał w Polsce demontować chińskich urządzeń i technologii z infrastruktury telekomunikacyjnej.
Raporty 5G Observatory podsumowują, co się wydarzyło w ostatnim okresie sprawozdawczym odnośnie budowy sieci 5G w krajach unijnych. Najnowszy raport zaczyna się od informacji. że w ciągu ostatnich sześciu miesięcy aukcje częstotliwości 5G przeprowadzono w Estonii, Rumunii, Irlandii, Chorwacji i Hiszpanii. Nie wszędzie jest z tym dobrze, ale u nas najgorzej.
Play nie ukrywa, że zamierza wyznaczać trendy w segmencie szerokopasmowego internetu w Polsce. Liczy, że nowe agresywna oferta uszczupli bazy klienckie jego konkurentów. Trudno zgadnąć jednak, na ile jest ona spójna z działaniami hurtowej spółki Polski Światłowód Otwarty (PŚO), w której grupa Play ma połowę udziałów.
Telekomunikacja, to dzisiaj margines marginesu działalności Grupy Tauron, ale po ukończeniu POPC nie hamuje tylko ma się dalej rozwijać. Na tym rynku zaś biznes lubi skalę. Dużą skalę.
Nie tylko duże sieci mają kłopoty z zaspokojeniem istniejącego popytu na nowoczesny światłowodowy dostęp. Oto kilka historii, które trochę odczarowują rzekome mistrzostwo małych ISP w tej dziedzinie.
Nasz Drogi Minister zadeklarował, że chce pełnego zasięgu światłowodu w Polsce i niskich cen usług. Też w Polsce. W branży pewnie się od tego zagotowało, bo ona zawsze twierdzi, że to sprzeczność sama w sobie. Ale czy słusznie? Na miejscu Drogiego Ministra martwiłbym się jednak o to pierwsze. O to drugie zadba kto inny.
Model hurtowych usług światłowodowych wykluwa się w Polsce od paru lat. Czy to przyszłość rynku? Duzi hurtownicy, tacy jak Nexera czy Fiberhost podpiszą się pod takim twierdzeniem obiema rękami. Część lokalnych ISP natomiast twierdzi, że ich praktyki już z daleka pachną patologią i bezwzględnym wykorzystywaniem pozycji, m.in. dzięki przychylnemu oku regulatora rynku.
Stało się! Wróci samodzielny resort cyfryzacji. Co prawda „za pięć dwunasta” wyborów parlamentarnych, więc wiadomo co będzie priorytetem. Jest jednak nadzieja, że na marginesie kluczowej sprawy utrzymania władzy przez Prawo i Sprawiedliwość, toczyć się będzie zwykła administracyjna, jakże potrzebna, robota.
Od dłuższego czasu wszystkie ważne kwestie prawno-instytucjonalne związane z telekomunikacją procedowane są bardzo opieszale. Czy ten trend odwróci namaszczony w końcu na ministra cyfryzacji Janusz Cieszyński?
