Zbliża się światowa konferencja radiokomunikacyjna WRC-2019, podczas której członkowie ITU będą się targowali o interesy poszczególnych państw należących do organizacji. Byłoby dziwne, gdyby Polska nie próbowała przy tym załatwić swoich spraw, na co krajowy rynek telko bardzo liczy. I podpowiada niestandardowe metody.
Chcąc ocieplić klimat wokół 5G, może warto powiązać inwestycje w tę technologię z realizacją celów zrównoważonego rozwoju gospodarczego i, oczywiście, odpowiednio to rozpropagować? Może to będzie bardziej przekonywujący argument dla osób negatywnie nastawionych do sieci nowej generacji niż Biała Księga? W zasięgu ręki są do tego celu narzędzia opłacalne biznesowo, pożytecznie społecznie i wiarygodne publicznie. Tylko sięgnąć!
Na technologicznym rynku transmisji danych trwa bezustanny wyścig na coraz to wyższe przepływności łączy IP w sieciach szkieletowych i dostępowych. Po co to komu – jakby nikt się już nie zastanawiał.
Korea Południowa, która jest liderem we wdrażaniu 5G, plasuje się także na czele rankingów najbardziej innowacyjnych państw świata. Z drugiej strony protesty przeciw sieci nowej generacji mogą opóźnić wdrożenie w Szwajcarii, a ta z kolei przoduje w zestawieniach najbardziej przyjaznych miejsc do życia. Którą drogą powinna pójść Polska?
Skoro telekomunikacja jest najbardziej masową usługą na rynku konsumenckim, to telekomunikacyjnych obietnic nie może zabraknąć programach partii politycznych przed nadchodzącymi wyborami parlamentarnymi. Ponieważ politycy operują hasłami na użytek naszej masowej wyobraźni, to stawianie im pytań w rodzaju: „jak?”, „po co?” i „za czyje pieniądze?” zakrawa na zupełnie niepotrzebny masochizm. Czy naprawdę nie wystarczą zgrabne hasła?
Ministerstwo Cyfryzacji głosi wszem i wobec, że nowelizacja megaustawy będzie oznaczać m.in. lepszy zasięg w telefonie, szybki internet – także tam, gdzie dzisiaj go nie ma, np. w parkach narodowych czy uzdrowiskach. Takie będą, według resortu, realne i pozytywne skutki nowych przepisów. Wstydliwie jednak milczy o rozporządzeniu Ministerstwa Środowiska, które może to wszystko zniweczyć.
Sprzedaż blisko 10-proc. pakietu akcji Playa przez dwóch głównych akcjonariuszy spółki strategicznie nic jeszcze nie znaczy, ale może być również początkiem procesu, który zawiedzie ją na zupełnie nowe wody: spółek prawdziwie publicznych. Ze wszystkimi tego konsekwencjami.
Czasy, kiedy operatorom komórkowym szybko rosły bazy klientów usług internetu domowego już minęły. Teraz będą się raczej kurczyć. Zmienia się więc strategia sprzedaży, a w centrum stają klienci o zasobniejszych portfelach
Problem z wyznaczaniem białych plam wynika z tego, że podstawowym celem Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa jest sprawna absorpcja środków unijnych, a nie efektywna budowa sieci telekomunikacyjnych. W efekcie kłopot mają operatorzy, na których terenie powstają nakładki, ale wszyscy inni są zadowoleni. Bynajmniej nie tylko pracownicy MC i UKE.
Przez lata UKE dość skutecznie obrzydzał samorządom uruchamianie publicznych hotspotów. Teraz Ministerstwo Cyfryzacji uznało, że jednak warto, by się pojawiły w wiejskich świetlicach. Daje na to 120 mln zł i zapewnia, że procedura pozyskania środków będzie maksymalnie odbiurokratyzowana.
O fuzjach i przejęciach można pisać teksty informacyjne, jak już transakcje się zdarzą. Wcześniej można tylko pospekulować w piątkowym komentarzu (wiecie, tak niby na pół poważnie...). No to dzisiaj o przejęciu UPC Polska. Z powodu takiego że są wakacje, a spółka opublikowała sprawozdanie kwartalne.
Przywykło się zakładać, że bez porozumienia z Federacją Rosyjską nie będzie sieci 5G w paśmie 700 MHz. A ja się pytam: czy na pewno?
Czy operatorzy pójdą za ciosem i będą podwyższać masowo ceny? To jedno z najczęściej padających pytań, które towarzyszyło prezentacji wyników Orange Polska za pierwsze półrocze.
No nie mogę się powstrzymać... znowu będzie o telewizji. Czyż to nie jest najciekawszy kawałek biznesu telekomunikacyjnego?
Groźba, że koncern zostanie odsunięty w Polsce od inwestycji w 5G wydaje się coraz dalsza od urzeczywistnienia. Ze strony resortu cyfryzacji zaczynają padać kuriozalne stwierdzenia, że na skutek „różnego typu zdarzeń”, opinia publiczna powzięła „mylne skojarzenie”, iż bezpieczeństwo sieci i cyberprzestrzeni to sprawa związana wyłącznie z chińska firmą.
Kilka wydarzeń mijającego tygodnia potwierdza starą prawdę, że na rynku usług telewizyjnych/wideo warunki dyktują, ci którzy treści produkują, a nie przekazują. Czego zaś nie można zmienić, to lepiej polubić. Bo operatorzy telekomunikacyjni raczej sobie nie radzą z produkcją telewizyjną, natomiast nadawcy bez większego problemu zapewniają sobie dystrybucję swoich treści. I to się tylko będzie pogłębiać.
Zakup firmy 3S Play oficjalnie tłumaczy chęcią zapewniania sobie dostępu do infrastruktury potrzebnej do rozbudowy stacji bazowych związanej mi.in z przyszłym rozwojem standardu 5G. I na pewno jest to ważny powód, dla którego operator zdecydował się na przejęcie firmy, z którą kooperuje od 10 lat. Ale czy jedyny?
Nawoływania z rynku telko, że trzeba mu się dać swobodnie konsolidować, bo skala... bo Chiny... bo inwestycje... bo koszty... zaczynają przypominać bełkot sklerotycznego dziadunia, który nauczył się jednej frazy i na okrągło ją powtarza. Może czas chwilę się zastanowić, dlaczego władze antymonopolowe na całym świecie mają z tą konsolidacją problem? Zastanowić i wyciągnąć wnioski. Dla własnego dobra.
Pożar data center T-Mobile na Annopolu stał się klasykiem gatunku, na który wielu ekspertów zaczyna wskazywać w kontekście: jak nie należy lokować czy projektować takich obiektów. Zrobił tak w np. Audytel w swoim raporcie. Problem w tym, że w Polsce tak ryzykowana lokalizacja centrów danych, to często standard, na który decydują się nawet tak renomowane firmy jak IBM.
Opublikowane tydzień temu stanowiska do planu rozdysponowania 3,4-3,8 GHz skłaniają – po raz kolejny – do zastanowienia, co z aktualnymi dysponentami tych częstotliwości? Czy należy złożyć ich w ofierze na ołtarzu „cywilizacyjnego skoku rozwojowego”, czy może jednak uznać, że należy im się chociaż trochę uwagi.
