Kolejna rewolucja, która „redefiniuje ekosystem mobilny”, a operatorom „da nowe źródła przychodów” już na horyzoncie. Zanim jednak operatorzy capną te nowe przychody, będą musieli solidnie potrząsnąć kieską. Rynek technologiczny jest piękny. I nieubłagany.
Czy mieszkańcy mniejszych miejscowości i terenów wiejskich mogą realnie liczyć na poprawę sytuacji w zakresie dostępu do sieci komórkowej w ciągu najbliższych lat – zapytały posłanki Ministra Cyfryzacji. Resort odpowiedział, że liczyć oczywiście mogą. Zastrzegał jednak, że jest „tysiąc powodów’", że to będzie trudne.
Big techy mają w nosie polski (i nie tylko) rząd, więc jedyne co ten może zrobić, to je w odwecie opodatkować. Ten podatek ma merytoryczne uzasadnienie, ale dlatego, że cyfrowe giganty prowadzą w Polsce zyskowną działalność gospodarczą. A nie dlatego, że są skuteczne i potężne.
Czy polityczno-medialna burza wokół KPO może rykoszetem uderzyć w operatorów realizujących programy budowy sieci w białych plamach z tego programu? Ci jachtów z tych dotacji raczej nie kupują, ale najprawdopodobniej muszą się liczyć z bardziej wnikliwymi kontrolami w najbliższej przyszłości.
Tasowanie aktywami telekomunikacyjnymi może przynieść tyle zysków (jeżeli nie więcej), co efektywne świadczenie usług telekomunikacyjnych. Dla niejednego właściciela działalność telko jest więc środkiem, a nie celem. Chociaż nie każdemu wychodzą powzięte plany. W tym kontekście warto spojrzeć na ostatnie raporty Inea i Fiberhostu.
Narzędzia przydatne do odbetonowania rynku częstotliwości radiowych w Polsce wydają się potrzebne. Ciekawe tylko, jak w praktyce będą stosowane, i czy aby nie tylko do zwiększenia presji fiskalnej na operatorów? Część z nas nie dowie się tego przed emeryturą.
Fakt, że główny akcjonariusz powołał Andrzeja Abramczuka na stanowisko prezesa Cyfrowego Polsatu jest bardzo ciekawy. Ale jeszcze ciekawsze jest to, że on tę nominację przyjął.
Niewiele wskazuje, że samorządy w Polsce w najbliższej przyszłości masowo zaczną budować prywatne sieci 5G. I pewnie nieprzypadkowo na konferencji UKE na ten temat najwięcej do powiedzenia mieli przedstawiciele producentów sprzętu czy integratorzy, a głos samorządów był obecny raczej symbolicznie. Nie może to dziwić, skoro w przeszłości samorządy, które dały się namówić do budowy sieci Wimax czy publicznych hotspotów, na tych przedsięwzięciach przeważnie się mocno nacięły.
Każda informacja prasowa Polskiego Światłowodu Otwartego upewnia w przekonaniu, że DOCSIS jest passe, a wszyscy chcą światłowodu. Tylko czy to jest wybór klienta końcowego?
Ostatnio głośno o operatorach MVNO, którzy starają się zrobić biznes dzięki wykorzystaniu technologii eSIM. Taki rozwój wypadków prorokowano już kilka lat temu, ale ja osobiście wątpię, że to właśnie teraz rynek „zaskoczył”, a model MVNO „zażarł”. Przynajmniej nie w Polsce i nie dzisiaj.
Teraz wszystko będzie po prostu, komunikujmy się prosto, nie komplikujmy – takimi sloganami T-Mobile reklamuje swoją najnowszą ofertę planu komórkowego bez limitu (w opcji ze światłowodem) za 75 zł. W rzeczywistości nie wszystko w niej jest takie jasne i proste dla klienta. Trudno zgadnąć, czy operator pewne jej składniki celowo ukrywa, czy to niedopatrzenie lub zaniedbanie.
Oczywiście nie wiem na pewno, ale wydaje mi się, że oni… po prostu boją się Chińczyków. Taktycznie i strategicznie. To nic odkrywczego, ale dobitne uświadomienie i zakonotowanie tego faktu pozwala lepiej zrozumieć skąd aktualna narracja amerykańskiej administracji, oraz przewidzieć, że ta narracja się nie zmieni. A my będziemy zmuszeni dokonać wyboru.
Czy przejęcie przez Polski Światłowód Otwarty ponad połowy sieci Vectry jest zaskoczeniem? I tak, i nie. Pogłoski o tym, że na dniach dojdzie do dużej transakcji na rynku telekomunikacyjnym w Polsce krążyły od pewnego czasu. Pod uwagę brano, że może Nexera ogłosi nowego właściciela, ale więcej mówiono w tym kontekście o Vectrze. W spekulacjach powtarzało się m.in., że koszty obsługi kredytów zmuszają właścicieli sieci kablowej do sprzedaży spółki lub jej części.
Wybory prezydenckie zwiastują rekonstrukcję rządu, a rekonstrukcja rządu zwiastuje (znowu) możliwość likwidacji Ministerstwa Cyfryzacji. Czy dotychczasowe dokonania Krzysztofa Gawkowskiego dają argumenty „za” czy „przeciw”?
Czy pomysł na zorganizowanie wspólnej konferencji telekomunikacyjnej przez PIKE, izby kojarzonej z dużymi graczami kablowymi i nadawcami i iNET Group, reprezentującej środowisko mniejszych operatorów się udał? Na pewno zainteresował środowisko, skoro na wydarzenie zarejestrowało się ponad 750 osób oraz wystawców, których było znacznie więcej niż na poprzednich konferencjach PIKE.
Na łamach TELKO.in pojawiła się niedawno ciekawa informacja – liczba przedsiębiorców telekomunikacyjnych wpisanych do RPT spadła na przestrzeni 10 lat z 6,5 tysiąca do 3,6 tysiąca. Ten trend jest w pewnych kręgach krytykowany, jako szkodliwy dla polskiej gospodarki. Z czym ja się nie zgadzam ‒ pisze mec. Maciej Jojczyk.
Ostatni konkurs KPO na budowę sieci potwierdził trend, że czym późniejszy nabór, tym chęć uczestniczenia przez operatów w tych projektach malała. Nie odwróciły tego nawet rewolucyjne zmiany wymogów, które miały ułatwić operatorom aplikowanie o środki.
Edycja i lektura naszego ostatniego dodatku tematycznego nieuchronnie musiała wywołać we mnie kolejną falę refleksji na temat dostawców wysokiego ryzyka. Kto się powinien obawiać znowelizowanej ustawy o KSC i czy to na pewno Huawei?
Czy w telekomunikacji można się uchronić się od negatywnych skutków takiej sytuacji jak blackout? Na pewno warto podjąć działania, które mogą w przyszłości zminimalizować kaskadę nieszczęść, jakie mogą się zdarzyć, gdy światło zgaśnie.
Orange jako jeden z ostatnich telekomów pozbywa się biznesu polegającego na detalicznej sprzedaży energii elektrycznej. Tak jak on próbowało wielu i żadnemu za dużo nie wyszło. Podobnie zresztą w kilku innych, poza energetyką, dziedzinach. Myślę, że zawinił nadmiar sukcesów 20 lat temu i wywodząca się z tego arogancja.
